آخيش!

... ما فریاد می کشیم:((دیدی؟ دیدی که همین خرده مصائب حقیر که تو آن‌ها را هیچ می انگاشتی، همه چیز بود و بسیار هم تعیین کننده و سر نوشت ساز بود؟ دیدی؟)) و به کل فراموش می کنیم که این ما بودیم که از هیچ،مصیبت ساختیم،این ما بودیم که بی اراده با جریان رفتیم... همچون انسانی که اراده‌ی معطوف به قدرت دارد و قدرت معطوف به تعقل و عاطفه، و تعقل و عاطفه‌ی نگران آینده...

نادر ابراهیمی

 

 2h4gwfn.jpg

/ 5 نظر / 2 بازدید
---\--/---

سلام. من اولم انتخاب عکسات با موضوع عاليه. اينم ماله سايت corbis می باشد؟! با مطلبت هم موافقم. درسته. هرچی می کشيم از خودمون می کشيم

سخت گير

ممنون،بله.

آتش

می شه اینو روزی صد بار برا خودت تکرار کنی؟

دريا

پس منو پيچيدی رفتی نمايشگاه؟؟؟!!!

دريا

دلم شيلا مي‌خواد...