مایه نـقد بـقا را که ضـمان خواهد شد یا نیو وان!

بعضی آدم‌ها را باید فراموش کرد، بعضی آدم‌ها را نباید فراموش کرد، بعضی آدم‌ها را نمی‌توان فراموش کرد، بعضی آدم‌ها را نمی‌توان فراموش نکرد، بعضی آدم‌ها - البته من در این بخشش شک دارم- بر سر فراموشیشان اندیشیدن بی ثمر است، دیر یا زود مشمول گذران زمان می‌شود خاطره‌هاشان. اما آدم‌هایی هستند که باید و نباید و خودآگاه در مورد ماندگاریشان در یاد اساسن بی‌معناست، یعنی در یک چیزی چنان خوب یا بد یا ستاره‌دار و خاص یا به همان نسبت غیرخاصند که این‌چنان - بودنه مانع به خاطر نسپردنشان است و حک می‌شوند بر سلول سلول برین آدمی! بعضی آدم‌ها اما با وجود تلاشی که در ایجاد ردپا بر اذهان می‌کنند که البته همین تلاش باعث تفاوتشان با دسته پنجم است، نه به یادماندنی‌اند و نه حتی وارد محدوده‌‌ی یاد هیچ آدمیزادی می‌شوند و هرگز چنین تصوری از خود ندارند متاسفانه. من به همه‌ی آدم‌های دسته آخر در پی گرفتن مسیر دسته‌ی یکی مانده به آخر را هایلی پیشنهاد می‌کنم یا عاجزانه خروجشان از توهم را حداقل برای کسری از ثانیه خواهشمندم.

 

بعدترنوشت: تخته پاره!

  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ دی ۱۳۸٧
تگ ها : سابقه