نهر کرج

غمی خاک گرفته از خواهشی دور و نگرانی‌های روزمره را که انگار دم غروب موقع برگشت به خانه وزنش بیشتر می‌شود، کنار نهر کرج می‌گذارم سه پاییز و زمستانی که درس و کارم آن اطراف است، همین چند دقیقه‌ی هر روز و همین فیلم و کتاب  و ولوی تختخواب‌شدن جمعه‌هاست که زندگیم شده انگار و آرمیتا. سه چهار دیوانه جدید از جماعت ذکور کشف شد طی هفته پیش و گردآوری این کلکسیون انگار تمامی ندارد و خدا می‌داند هر چه را.

 

بعدترنوشت:

- من خیلی سالخورده‌تر از آن هستم که سنم نشان می‌دهد.

- بگو برای من چه به سرت آمده؟

- شما تاب شنیدنش را ندارید، می‌ترسم که از نظر شما بیفتم.

- برعکسش هم ممکن است.

- برعکسش چیست؟

- برعکسش این‌ست که شاید ارزش شما در نظر من خیلی از آنچه تصور می‌کنید، بیشتر شود.

- نه! نه! گفتنی نیست، همه‌ی مردها از این حرف‌ها می‌زنند.

چشم‌هایش- بزرگ علوی

بعدترترنوشت: هرگز از خواندن بلاگی که حتی شده گاهی (سه پانزدهم!)مطلب جالبی برایم به ارمغان آورده دست نمی‌کشم، فضای مجازی‌ست دیگر این‌جا هم دیوار کشی خودجوش کنیم اگر، شاهکار است، لینک‌هایی که اینجاست و بلاگند، محل سر زدن- حالا نه هر روز- من‌اند و تبادلی در کار نیست اغلب، اما خب این اصل کلی‌ست که آدم‌ها و مطالب بلاگ‌هایشان لزومن همسان نیستند و دیوانگی در این‌جا ظهور ممکن است نکند، برای اولین بار در تاریخ سخت‌گیریم حذف لینکی که دوست داشتم بخوانم - چون بلاگ‌ها را از لینک کنار بلاگ خودم می‌خوانم- مایه تاثر شد از دخترکی که نخواهد یار دلبرش با ردپا بلاگ خانم‌ها را بخواند و بالعکس گویا... مزخرف‌ترین حرفی که در عمر غیر حرفه‌ای‌ام شنیدم. دو نقطه دش پی پی! یواشکی بخواند کامنت خصوصی بگذارد... ایمیل دهد لابد که حال آن دخترک جا بیاید مثل همه دخترکانی که خیال می‌کنند در چنگ دارند دلبرشان را و چه‌ها که نمی‌دانند!

 

  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱ آذر ۱۳۸٧
تگ ها :