ما همگان محرمیم

آدمی به دمی بنده، جدی!

 

بعدترنوشت: شرح آن چه بر من رفت رو خواستم بنویسم، راستش دلم نبود با نوشتنش، صبری اگر بود و عمری و مغزی، می‌نویسم. و می‌نویسم از مکاشفاتم و چه. و می‌نویسم از صحبت همدلی که می‌گفت: انسان در خوشی‌ها و آلام شدید(اکسترمم بودن اهمیت ویژه‌ای دارد) است که دوستان خود را باز می‌شناسد... شاید هم ننوشتم. و  بسیار مهربان است خداوند بلند مرتبه با بندگانش کمی مهربان باشیم.

 

  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ مهر ۱۳۸٧
تگ ها :