آنچه فکر می‌کنم که می‌فهمم- چند

دسکتاپ هم مسلماً مثل لباس پوشیدن نباید معیار ویژه‌ای باشد، اما به نوعی به شخص صاحب آن وابسته است اگر به شخصیتش نباشد. از آنجایی که کلاً آدم ظاهر بینی هستم  به لباس و کفش و مارکشون و مدل گوشی و ...و دسکتاپ آدما دقت می‌کنم. تو محل کار یک نگاهکی به دسکتاپ اون بخشی از بروبچ که تعامل کاری باشون دارم انداختم و اینا حاصل شد، البته برخی مواقع از شلوغی خود دسکتاپ دیده نمی‌شه، گاهی دسکتاپ من هم اونطوری البته.

از تکرار کلمه دسکتاپ پرهیر نموده و صرفاً بخشی از نام  شخص آورده می‌شود:

خودم: یک تمشک تک و تنها/ یک نیمرو قلبی شک/ ویندوز ایکس پی.(چند روز در میون)

خانم م: منظره جنگل

خانم ش: منظره رودخانه‌ای در جنگل

خانم ف: تصویر طفلان استادش در انگلیس

خانم س: رز برگ برگ

خانم س: ویندوز ایکس پی

خانم ق: خانمی با آرایش خلیجی

خانم ا: خواهرزاده‌اش که با یک فتوشاپ ناشیانه بر ماه نشسته است.

خانم ا: نامزدش/ خودش

خانم م: رز

خانم س: از اون گل اینجوریا(سه انگشت نیمه باز دست) با یک مارمولک ایکبیری روش

آقای م: ویندوز ایکس پی

آقای ع: پالس اکسی‌متر

آقای ه: گلخانه

آقای ح: یه آقایی که بالای کوهه و  پایینو نگا می‌کنه

آقای ص: محمدرضا شجریان

آقای ا: ویندوز ایکس پی

آقای ا: ویندوز ویستا

آقای آ: سی تی شصت و چهار اسلایس

آقای ب: کریا نایتلی

آقای س: ویندوز ایکس پی

آقای ک: ویندوز ایکس پی

آقای ت: ماهی نپخته

آقای ص: به جون خودم اصن دیده نمی‌شد، لای و لوی اون فایلا و شورت کاتا!

اینا رو یادم مونده بود فقط!

 

بعدترنوشت: ادبیات منو بدجوری می‌کشه!(به کسر کاف)

 

  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٦ امرداد ۱۳۸٧
تگ ها :