سردمه

عبوس و تلخ و رنجور ثانيه مي‌كشم  به تازيانه نيازت...
با اينكه
يا اينكه
تا اينكه
نه اينكه
پس اينكه
و اينكه
از اينكه
بي اينكه
            آنِ من باشي، يلدات شد تنهايي مطلق من...








  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۳٠ آذر ۱۳۸٦
تگ ها :