زن زيبايی آمد لب رود، آب را گل نکنيم، روی زيبا دوبرابر شده است...

 به این اندازه سکوت عادت ندارم بالاخره از یک جایی سر باز می کند این نهفته نفرت فروخورده دائماْ رو به افزایش . از شعار و همه مفاهیم وابسته به سخن چرانی (!)، از هرچه مصلحت بینی از دور و از حتی هم ،چیزی عوض نشد و نمی شود ،این صرف فعل آینده که یک زمان نخواهد بود یکی می شود و من از رادیو جوان و پارازیت هم متنفرم . حالا هر کس که رفت تولدش مبارک و آن‌که ماند و غوطه خورد در این جریان عفونت همواره مترشح  هم که ،ماند!

  
نویسنده : سخت‌گیر ; ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٦
تگ ها :